😔 Η εικόνα που σοκάρει
Η δολοφονία μιας μητέρας μπροστά στα ίδια της τα παιδιά δεν είναι απλώς μια τραγωδία· είναι η πιο σκοτεινή αντανάκλαση της κοινωνίας μας. Ο Βόλος σήμερα δεν βιώνει απλώς ένα «οικογενειακό δράμα»· ζει μια ακραία μορφή κοινωνικής αποσύνθεσης. Η σκηνή τεσσάρων παιδιών να βλέπουν τον πατέρα να αφαιρεί τη ζωή της μητέρας τους θα μείνει ανεξίτηλη στη μνήμη τους – και θα μας καταδιώκει όλους.
📈 Από τις 5 στις δεκάδες
Το 2020 μετρούσαμε πέντε γυναικοκτονίες σε όλη τη χώρα. Πέντε χρόνια μετά, έχουμε φτάσει στο εφιαλτικό σημείο να θρηνούμε σχεδόν κάθε εβδομάδα και μια γυναίκα. Οι αριθμοί είναι ανελέητοι: οι γυναικοκτονίες δεν είναι πλέον σπάνιες, αλλά σχεδόν συστηματικές.
⚠️ Η κανονικοποίηση της φρίκης
Κάθε φορά που ακούγεται στις ειδήσεις «νέα γυναικοκτονία», κινδυνεύουμε να το συνηθίσουμε. Να γίνει μια ακόμη ρουμπρίκα στο δελτίο, ένα ακόμη θέμα της επικαιρότητας. Δεν είναι όμως έτσι. Είναι ζωές που χάνονται, παιδιά που μένουν ορφανά, οικογένειες που διαλύονται. Και όμως, ακόμη μιλάμε με όρους όπως «οικογενειακό δράμα» – σαν να πρόκειται για φυσικό φαινόμενο κι όχι για στυγερό έγκλημα με θύματα και θύτες.
🏛️ Η αποτυχία των θεσμών
Πίσω από κάθε τέτοια υπόθεση κρύβεται μια σειρά αποτυχιών:
- Ανεπαρκής πρόληψη.
- Έλλειψη δομών φιλοξενίας για γυναίκες που κινδυνεύουν.
- Αργές διαδικασίες Δικαιοσύνης που αφήνουν τις καταγγελίες να λιμνάζουν.
- Μια Πολιτεία που ακόμη διστάζει να αναγνωρίσει θεσμικά τη γυναικοκτονία ως αυτό που είναι.
Η κοινωνία μένει θεατής, οι θεσμοί αδρανούν, κι έτσι ο κύκλος συνεχίζεται.
✊ Τι πρέπει να αλλάξει
- Πρόληψη και εκπαίδευση από το σχολείο.
- Δομές στήριξης και προστασίας για τις γυναίκες που κινδυνεύουν.
- Γρήγορη και αποφασιστική παρέμβαση σε κάθε καταγγελία.
- Αυστηροποίηση ποινών για τους δράστες γυναικοκτονιών και ενδοοικογενειακής βίας.
- Άμεση διαδικασία εκδίκασης υποθέσεων ενδοοικογενειακής βίας, ώστε να μη λιμνάζουν στις αίθουσες των δικαστηρίων.
- Θεσμική αναγνώριση του εγκλήματος ως γυναικοκτονία.
🕯️ Το ανατειχιαστικό μήνυμα
Η γυναίκα του Βόλου δεν είναι μία ακόμη στατιστική. Είναι η μητέρα τεσσάρων παιδιών που έμειναν πίσω. Είναι η φωνή όλων όσων χάθηκαν σιωπηλά. Αν αύριο συμβεί ξανά – και δυστυχώς όλα δείχνουν πως θα συμβεί – η ευθύνη θα βαραίνει κι εμάς.
Η σιωπή μας δεν είναι ουδέτερη· είναι συνενοχή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου